LEW TOLSTOJ - WOJNA I POKOJ NATASZA ROSTOWA
W czerwcu 1807, w Tylzy...
...odbylo sie spotkanie cesarzy - cara Aleksandra I i Napoleona.
Tymczasem zycie...
...prawdziwe zycie ludzi...
...z ich istotnymi zainteresowaniami - zdrowiem, chorobami,
...praca, odpoczynkiem, z ich zainteresowaniami w dziedzinie nauki...
...poezji, muzyki, przyjazni, nienawisci...
...namietnosci, toczylo sie...
...jak zawsze, niezaleznie i poza politycznym zblizeniem...
...czy tez wrogoscia wobec Napoleona Bonaparte.
Styczen, Luty, Marzec, Kwiecien...
Niechze mama mowi.
Tak sie nie godzi, moja droga.
Nie wszyscy zrozumieja wasza dziecieca przyjazn,
a gdy widza, ze jestes z nim tak blisko, moze ci to zaszkodzic,
a co najwazniejsze, niepotrzebnie go dreczysz.
Moze juz znalazl partie odpowiednia dla siebie, bogata; a teraz traci rozum.
Traci?
Opowiem ci o sobie. Mialam pewnego kuzyna...
Wiem, Kirila Matwiejewicza. Przecie on stary.
Nie zawsze byl stary.
Porozmawiam z Boria. Nie powinien bywac u nas tak czesto.
- Dlaczego nie powinien, skoro ma ochote? - Dlatego, ze wiem, iz to sie skonczy niczym.
Mama, coz to za glupstwa!
No, nie wyjde za maz, ale niech przychodzi, skoro jemu wesolo i mnie wesolo.
Nie za maz, ale tak...
- Wiec jak, moja droga? - A tak.
Wielkie rzeczy, ze za maz nie wyjde, ale...tak.
Dosyc juz tego smiechu. Cale lozko sie trzesie.
Strasznie mama do mnie podobna, taka sama smieszka.
Mamo, czy on jest bardzo zakochany? Jak sie mamie zdaje?
Czy w mamie byl kto tak zakochany?
A jest bardzo mily. Tylko nie calkiem w moim guscie.
Taki waski jak zegar w stolowym pokoju.
- Mama nie rozumie? - Nie.
- Waski, wie mama, szary, jasny... - Co ty pleciesz!
Naprawde mama nie rozumie? Nikolenka by zrozumial.
Bezuchow - ten, to granatowy.
ciemnogranatowy z czerwonym, a przy tym czworokatny.
- To ty i jego kokietujesz? - Nie, to jest farmazon, dowiedzialam sie.
On jest wspanialy, ciemnogranatowy z czerwonym, jak by tu mamie wytlumaczyc?
Hrabino, nie spisz?
Nikt nie moze pojac tego wszystkiego, co ja pojmuje i jest we mnie.
Sonia? Gdzie tam jej do tego! Cnotliwa.
Nawet mama mnie nie rozumie.
To zadziwiajace, jaka ja jestem madra i jaka...
ona mila. Wszystko w niej jest.
Niezwykle ladna, zgrabna,
plywa, wspaniale jezdzi konno,
a co za glos! Mozna rzec - zdumiewajacy!
31 grudnia,
w wigilie Nowego Roku 1810,
byl bal u dygnitarzy z czasow Katarzyny.
Na balu mial byc korpus dyplomatyczny i monarcha.
Rostowowie takze zostali zaproszeni, a Natasza wybierala sie
na pierwszy wielki bal w zyciu.
Soniu! Kokarda inaczej. Chodz, no tutaj.
- Kiedy bedziecie gotowe? Juz dziesiata. - Zaraz, zaraz!
- A czy mam gotowa? - Tylko jeszcze toczek przyszpilic.
- Prosze tego nie robic beze nie! - Kiedy juz dziesiata!
Mawruszka, predzej kochasiu!
- Kiedy wreszcie? - Zaraz, zaraz, papo, nie wchodz!
Czy naprawde nikt nie podejdzie do mnie,
nikt nie zauwazy mnie?
Nie, to nie mozliwe!
Przecie powinni wiedziec, jak wspaniale tancze,
jak im bedzie wesolo tanczyc ze mna.
To naprawde interesujace...
Ksiaze zawsze tanczy. Tutaj jest moja protegee, hrabianka Rostow, mlodsza,
- Zapros ja. - Gdzie?
Przepraszam, te rozmowe gdzie indziej doprowadzimy do konca.
Na balu trzeba tanczyc.
Pozwolisz ksiaze, ze poznam go z moja corka.
Juz mam przyjemnosc znac, jesli hrabianka mnie pamieta.
Zaszczyci mnie pani tura walca?
Jesli podejdzie najpierw do swej kuzynki, a potem do drugiej damy,
to bedzie moja zona.
Prawda, hrabio, jak wesolo.
Tak, bardzom zadowolony.
Ach, to ksiaze. A ja wlasnie pracuje.
No, moj kochany. Nigdy nie doznalem czegos podobnego.
Jestem zakochany, moj drogi.
- No co? - Niech mnie mama teraz o nic nie pyta.
- W Nataszy Rostow, tak? - Tak, tak, a w kimze by?
To uczucie jest silniejsze ode mnie. Nie zylem dotychczas.
Dopiero teraz zyje, ale nie moge zyc bez niej.
Ale czy ona moze mnie pokochac?
Ale czegos takiego...nigdy ze mna nie bylo. Tylko, ze przy nim jest mi straszno.
Czy to znaczy, ze to prawdziwe?
- Coz ty nic nie mowisz? - Ja? A co ksieciu mowilem...
- Czy mama spi? - Nie, kochanie, ja sama sie boje.
Wszystko jedno i tak nie bede spac. Nigdy nic podobnego mi sie nie wydarzylo.
Ta dziewczyna to taki skarb. To niepospolita dziewczyna.
Prosze nie medrkowac, nie watpic,
ale sie zenic, zenic, zenic... Jestem przekonany, ze bedziesz najszczesliwszym z ludzi.
- Ale ona? - Ona ksiecia kocha.
- Nie mow glupstw. - Kocha, ja wiem.
- Musze komus wszystko wypowiedziec. - Wiec niech ksiaze mowi, jestem bardzo rad.
I wlasnie akurat teraz, kiedy my tu jestesmy, musial jakby umyslnie przyjechac do Petersburga.
I musielismy sie spotkac na tym balu.
Wszystko to przeznaczenie. Jasne, ze wszystko do tego prowadzilo.
Dla mnie, caly swiat dzieli sie na 2 polowy,
jedna - ona i tam cale szczescie, nadzieja, jasnosc.
Druga polowa - wszystko, gdzie jej nie ma, przygnebienie i ciemnosc.
Ciemnosc i mrok. Tak, tak, ja to rozumiem.
Nie moge nie kochac jasnosci. I jestem bardzo szczesliwy.
- Wiem, ze cieszysz sie ze mna. - Tak, tak.
Moja zlota mamo, ja tak mame kocham, tak mi dobrze!
Tak minely trzy tygodnie.
Ksiaze Bolkonski ani razu nie odwiedzil Rostowow.
Natasza, kochanie,
Moze jest chory. W koncu, byl ranny pod Austerlitz.
Niech mama przestanie! Nawet nie mysle o tym i nie chce myslec.
Tak sobie bywal i przestal bywac.
A ja wcale nie chce wyjsc za maz. A jego sie boje, teraz jest zupelnie,
ale to zupelnie spokojna.
Nie ma co o tym myslec, kiedy i tak jest dobrze.
Oto jaka jestem! No i dobrze. I nikogo nie potrzebuje.
Jaka ta Natasza jest urocza!
Ladna, ma piekny glos, mloda, nikomu nie zawadza.
Zostawcie ja tylko w spokoju!
Mamo, Bolkonski przyjechal!
Mamo, to straszne, to nieznosne! Ja nie chce... meczyc sie!
Kto przyjechal? Czemu? Prosze, Natasza!
Juz dawno nie mielismy przyjemnosci...
Nie bylem u panstwa przez ten caly czas, bo bylem u ojca.
Musialem sie z nim porozumiec sie w pewnej waznej sprawie.
Musze z pania pomowic, pani hrabino.
Wyjdz Nataszo, zawolam cie.
Boze, zmiluj sie nad nami.
No co, mamo...Co?
Idz do niego, idz. Prosi o twoja reke.
Czy ten obcy czlowiek stal sie teraz dla mnie wszystkim?
On jeden teraz jest dla mnie drozszy niz wszystko na swiecie.
Pokochalem pania od pierwszej chwili, kiedym ja ujrzal.
Czy moge miec nadzieje?
Po co pytac?
Po co watpic w to, czego nie mozna wiedziec.
Po co mowic, skoro slowami nie mozna wyrazic tego, co sie czuje.
- Czy pani mnie kocha? - Tak, tak...
- Czemu? Co pani jest? - Ach, jestem taka szczesliwa.
Teraz, ksiaze Andrzej nie znajdowal w sobie poprzedniej milosci do niej.
W jego duszy cos sie nagle odwrocilo.
Nie bylo juz dawnego psetycznego i tajemniczego powabu pragnienia,
lecz byla litosc dla jej kobiecej i dzieciecej slabosci,
lek przed oddaniem i ufnoscia.
Obecne uczucie, choc nie tak swietlane i psetyczne jak poprzednie,
bylo jednak powazniejsze i silniejsze.
Czy maman powiedziala pani, ze to nie moze byc wczesniej niz za rok?
Czyzbym to byla ja?
Czyzbym teraz od tej chwili byla zona,
rowna temu obcemu, milemu, rozumnemu czlowiekowi,
ktorego szanuje nawet moj ojciec!
Czyzby to byla prawda, ze teraz juz nie wolno zartowac z zycia,
ze teraz spoczywa na mnie odpowiedzialnosc za wszystko, za kazde slowo?
Tak, ale o co on mnie pytal?
Pani jest tak mloda, a ja juz tak wiele w zyciu doznalem.
Lekam sie o pania. Pani siebie nie zna.
Choc ten rok, ktory odracza moje szczescie, bedzie dla mnie nader ciezki,
jednak w ciagu tego czasu pani bedzie mogla wyprobowac sie.
Prosze, by za rok pani dala mi szczescie.
Ale pozostajesz wolna. Zarekowiny nasze pozostana tajemnica.
I jesli sie przekonasz, ze mnie nie kochasz albo pokochalabys...
Czemu pan to mowi?
Przecie pan wie, iz pokochalam go w dniu jego przybycia do Otradnego.
W ciagu roku poznasz siebie.
Caly rok?
Ale dlaczego rok? I nie mozna inaczej?
To straszne!
Umre, zanim doczekam tego roku! To niemozliwe, to straszne!
Nie, nie, zrobie wszystko. Jestem taka szczesliwa!
Zareczyn nie bylo.
i nikogo nie powiadomiono o narzeczenstwie Bolkonskiego z Natasza.
Prosze nie wyjezdzac.
Prosze pania Natalie, wyjade. Bog raczy wiedziec co sie moze stac.
Pani moze przestanie kochac mnie.... Wiem, wiem nie powinienem o tym mowic.
Jednak cokolwiek by sie z pania stalo, kiedy mnie nie bedzie...
Nie wyjezdzaj...
Gdyby cokolwiek sie stalo, prosze zwrocic sie o pomoc do Pierre'a.
To czlowiek bardzo roztargniony i arcysmieszny, ale serce ma zlote.
Nie wyjezdzaj...
Jakzeby sie przerazil,
gdyby 7 lat temu, wtedy kiedy wrocil z zagranicy, ktos mu powiedzial,
ze nie musi niczego szukac
ani wynajdywac,
bo jego droga juz dawno zostala udeptana, okreslona przed wiekiem.
Czasami pocieszal sie mysla, ze tylko na razie prowadzi taki tryb zycia.
Ale potem przerazala go inna mysl:
ze juz tyle ludzi podobnie jak on wchodzilo na tymczasem w to zycie
i do tego klubu, majac wszystkie wlosy i zeby,
a wychodzilo stamtad bez jednego zeba i z lysina.
Na co? Dlaczego? Co to sie dzieje na swiecie?
Czasami Pierre przypominal sobie opowiadanie o tym,
ze gdy na wojnie zolnierze w okopach znajda sie pod ostrzalem, a nie moga byc w akcji,
wtedy umyslnie wyszukuja sobie zajecia,
aby latwiej znosic niebezpieczenstwo.
Pierre'owi wszyscy ludzie wydawali sie takimi zolnierzami
szukajacymi ratunku przed zyciem: ten w ambicji, tamten w kartach,
ow w ukladaniu praw, inny w kobietach, w zabawach,
w koniach, w polityce, w polowaniu, w winie,
w sprawach panstwowych.
Nie ma nic blahego, ani waznego, wszystko jest takie same:
byleby sie tylko przed nim uratowac!
Byleby tylko jego nie widziec, tego strasznego zycia.
Pod wplywem wina powiadal sobie:
"No nic, ja to rozwiklam, mam juz gotowe wytlumaczenie.
Potem wszystko to przemysle!"
Ale to potem nigdy nie przychodzilo.
Witam wujaszka!
Sprawa pewna, marsz! Wiedzialem, ze nie wytrzymasz.
Zaraz zajmuj teren, bo moj Girczyk doniosl,
ze Ilaginowie stoja z oblawa w Kornikach.
Jeszcze ci - sprawa pewna, marsz! - sprzatna miot sprzed nosa.
Wlasnie tam ide. No co, spedzimy sfore?
Dzien dobry wujaszku! My tez jedziemy!
Jak sie macie, jak sie macie, tylko psow nie potratujcie.
Nikomu nie przeszkodzimy. Staniemy na swym stanowisku i ani sie ruszymy.
To bardzo dobrze, hrabianeczko, tylko nie spadnij z konia,
bo nie ma sie na czym trzymac.
Widziales Natalie Iliniczne? Gdzie jest?
Z Piotrem Iliczem stali przy zarowskich burzanach.
Choc i dama, a tez ma wielka chec.
Nie podziwiasz, jak ona jezdzi...co?
- Nie ustepuje mezczyznie. - Jak nie podziwiac! smialo! Sprawnie!
No, splosz tylko zwierza, to juz ci Danilo pokaze...
Ja sama...nosa mam!
Natrafily na miot.
Na ladowskim wzgorzu.
Do nogi!
Tam
Prze...li wilka! Mysliwcy!
Co to dla Ciebie znaczy zrobic to dla mnie!
Wiem, ze grzech prosic Cie o to,
ale zlituj sie, spraw zeby na mnie wyszedl basior
Niechby tylko raz w zyciu udalo sie zaszczuc basiora, wiecej nie pragne!
W tyl czy naprzod?
Naprzod!
Basiorzysko!
- Basior, co! - Basior, jasnie panie.
Ach, bracie, zlosnik z ciebie.
Wiec tak, moja hrabianeczko, sprawa pewna, marsz!
Drugiej takiej nie widzialem!
Dzien spedzila konno niczym mezczyzna, i jakby nigdy nic!
Niechze panna hrabianeczka podje.
Pietia, obudz sie!
Sprobuj tego, to jest pyszne!
Tak wiec koncze moj zywot...
Umrze czlowiek - sprawa pewna, marsz!- nic nie pozostanie.
Nie ma w tym grzechu.
Otworzcie no drzwi! Czemuscie zamkneli!
To moj stangret, Mit'ka.
Kupilem mu dobra balalajke.
Jak ladnie! Naprawde wybornie.
Jak to: wybornie? Nie wybornie, ale po prostu przeslicznie!
Jeszcze, bardzo prosze, jeszcze.
Panienka raczy sie przysluchiwac?
Piekna gra.
Ten pasaz gra nie tak jak trzeba.
Tu trzeba rozsypac - sprawa pewna, marsz! - rozsypac.
Czy wujaszek potrafi?
Ansjuszka, zobacz, czy w gitarze struny cale.
Juzem dawno nie bral do reki - sprawa pewna, marsz!
Cudnie, wujaszku, cudnie! Jeszcze, jeszcze!
Alez, wujciu kochany.
No, krewniaczko!
Gdzie, jak i kiedy ta hrabianeczka wychowana przez Francuzke-emigrantke
wchlonela w siebie
z owego rosyjskiego powietrza, ktorym oddychala, tyle tego ducha,
skad wziela te gesty taneczne, ktore pas de chale dawno powinny wyprzec?
Lecz duch i gesty byly te same,
nie do nasladowania, niemozliwe do wyuczenia sie, rosyjskie, jakich wujaszek sie po niej spodziewal.
Jak potrafila pojac wszystko to, co bylo i w Anisji,
i w ojcu Anisji, i w ciotce, i w matce, i w kazdym Rosjaninie.
No, hrabianeczko! No, no krewniaczko!
Trzeba ci tylko wybrac mezulka chwata - sprawa pewna, marsz!
Juz wybrany.
Jeszcze jaki!
Co znaczy usmiech Mikolaja, kiedy powiedzial "Juz wybrany"?
Mysli, zdaje sie, ze moj Bolkonski nie pochwalilby, nie pojalby
tej naszej radosci.
Nie, on by wszystko pojal.
Gdzie on teraz? Nie myslec, nie wazyc sie o tym myslec.
snieg proszy z wieczora,
Oto i mysliwym pora...
- O czymzes teraz myslala? - Ja? Czekaj.
Myslalam, ze jedziemy i myslimy, ze jedziemy do domu, a my jedziemy
Bog wie dokad,
a w tej ciemnosci nagle przyjedziemy nie do Otradnego,
ale do zaczarowanego krolestwa.
A potem jeszcze myslalam...
Nie, juz o niczym nie myslalam.
- Wiem, pewno o nim myslalas. - Nie.
A jeszcze ciagle, przez cala droge powtarzam, jak Anisjuszka dobrze sie zachowala...
Ja wiem, ze juz nigdy nie bede tak szczesliwa i spokojna jak teraz.
Bzdura, glupstwo, nieprawda.
Cudowna jest ta moja Natasza!
Drugiego takiego przyjaciela nie mam i nie bede mial.
Po co ma wychodzic za maz? Razem bysmy tak sobie jezdzili!
Jaki wspanialy jest ten moj Mikolaj!
Ach, gdyby jak najpredzej przyjechal. Tak sie boje, ze to sie nie stanie.
A co najwazniejsze: starzeje sie!
Juz nie bedzie tego, co teraz jest we mnie.
A moze on teraz przyjedzie?
Moze juz wczoraj przyjechal, a ja zapomnialam?
Co by tu z nimi zrobic?
Tak, Nikita, idz prosze cie...
Dokad by tu go poslac?
Tak, idz na folwark i przynies mi koguta.
Anastazjo Iwanowno, co sie ze mnie urodzi?
Z ciebie - pchly,
swierszcze, koniki polne.
Moj boze, ciagle jedno i to samo.
Gdzie mam sie podziac? Co ze soba poczac?
Wyspa Ma-da-gas-kar.
Ma-da-gas-kar. Madagaskar.
Czy tobie sie zdarza, ze wydaje ci sie, iz nic sie nie stanie,
ze wszystko co dobre juz bylo,
I nie zeby ci bylo nudno, ale smutno?
I jeszcze jak!
Zdarzalo sie, ze wszystko bylo dobrze, wszyscy weseli,
a mnie przychodzi do glowy, ze to wszystko juz mi zbrzydlo i ze wszyscy musza umrzec.
Pewnego razu w pulku nie poszedlem na zabawe, a tam grala muzyka,
i nagle zrobilo mi sie tak smutno...
Ach, ja to znam! Znam, znam.
Jeszcze jak bylam mala, kiedy mi sie to zdarzylo.
Pamietasz, pewnego razu ukarano mnie za sliwki,
wy wszyscy tanczyliscie, a ja siedzialam w pokoju nauki i szlochalam.
Nigdy tego nie zapomne.
Bylo mi i smutno, i zal was wszystkich, i siebie.
A najwazniejsze, ze nie bylam winna.
Pamietam, ze przyszedlem do ciebie, chcialem cie pocieszyc, ale wstydzilem sie.
Strasznie bylismy smieszni.
Mialem wtedy zabawke, balwanka,
chcialem ci ja dac.
- Pamietasz? - Pewnie ,ze pamietam.
Jak to dziwne, calkiem jakby we snie.
A czy pamietasz, jak papa stal na ganku w granatowej szubie
i strzelil z fuzji?
Pamietasz, jak dobrze bylo?
- Panienko, przyniesli koguta. - Nie trzeba. Polu, kaz go odniesc.
Wiesz, mysle, ze kiedy sie wspomina i wspomina,
to mozna sie dowspominac do tego, ze sie pamieta i to nawet,
co bylo przedtem, zanim bylam na swiecie.
To metempsychoza.
Egipcjanie wierzyli, ze nasze dusze byly w zwierzetach
i znow wejda w zwierzeta.
Wiesz, ja nie wierze w to, ze bylismy w zwierzetach.
A wiem na pewno, ze gdzies tam bylismy aniolami
i tu bywalismy, i dlatego wszystko pamietamy.
Jesli bylismy aniolami, to za coz spadlismy nizej?
Nie nizej. Kto ci powiedzial, ze nizej?
Skad wiem, czym bylam przedtem?
Przecie dusza jest niesmiertelna.
To znaczy, ze jesli bede zyc zawsze, to i przedtem zylam, zylam cala wiecznosc.
Tak, ale trudno nam wyobrazic sobie wiecznosc.
Czemu trudno wyobrazic sobie wiecznosc?
Dzis bedzie, jutro bedzie, zawsze bedzie,
i wczoraj bylo, i onegdaj bylo.
Przebierancy!
- Natasza! - Widzialas? Widzialas go?
Tak.
- Poczekaj...ja go widzialam. - Jak? Jak? Stoi czy lezy?
Nic nie bylo, a tu nagle widze, ze lezy.
- Andrzej lezy? Chory? - Nie, przeciwnie, twarz wesola.
A potem co? Soniu?
Nie moglam dostrzec, cos granatowego i czerwonego...
Soniu! Kiedy on wroci? Kiedy go zobacze!
Moj Boze, tak sie lekam o niego i o siebie i tak mi straszno...
Ksiaze Andrzej chce skrocic termin o trzy miesiace.
Napisz bratu, zeby poczekal, az umre... Niedlugo uwolnie go.
Zen sie, zen, kochasiu. Doskonala parantela!
Ludzie rozumni, he? Bogaci, he?
Tak, Nikoluszka bedzie mial doskonala macoche!
Napisz mu, niech sie zeni chocby jutro. A ja ozenie sie z Burienka!
Zeby i on mial macoche!
Ale ja nie potrzebuje, w swym domu wiecej bab!
A moze i ty sie do niego przeprowadzisz? Z Bogiem, droga gladka, droga gladka!
Hrabiego? Tutaj nies. Panny tu, na lewo.
Przytylas, wyladnialas. Uff, jaka zimna!
Mario Dmitriewno, moja hrabina zachorowala, a nasz dom nie jest opalany,
wiec postanowilem skorzystac z Pani zaproszenia. I oto jestesmy.
Juz dawno pora. Z calego sera rada, zeszcie przyjechali.
Stary juz tutaj, syna spodziewaja sie lada dzien.
Musicie, koniecznie go poznac..
Ksiaze przyjac nie moze,
ale ksiezniczka prosi do siebie.
Droga ksiezniczko, przywiozlem moja spiewaczke.
Jakzem rad, zeszcie sie poznaly.
Dlugo na to czekalam, hrabio. Bardzo sie ciesze.
Szkoda, wielka szkoda, ze ksiaze ciagle nie zdrow.
Jesli ksiezniczka pozwoli,
to na kwadransik podrzuce jej Natasze,
a sam udam sie niedaleko do Anny Siemonowny.
I wroce po nia.
Prosze sie jak najdluzej bawic u Anny Siemionowny.
Droga Natalie, bardzo sie ciesze,
ze brat znalazl szczescie.
Uwazam, ksiezniczko, ze teraz nie wypada o tym mowic.
Ah, Mademoiselle!
Hrabianka Rostowa, jesli sie nie myle?
Prosze wybaczyc.
Bog widzi, zem nie wiedzial, iz pani zaszczycila nas odwiedzinami.
Zaszedlem do corki w takim stroju.
Prosze wybaczyc. Bog widzi, zem nie wiedzial.
Prosze wybaczyc.
A co mi do jego ojca i siostry, kocham jego jednego,
jego, jego, jednego.
Nie, lepiej o tym nie myslec, nie myslec, zapomniec, zupelnie teraz zapomniec.
Patrzcie! Nasza Anna Michajlowna w jakim toczku!
Karaginowie. Julie i Borys z nimi. Od razu widac, ze narzeczeni.
Drubecki oswiadczyl sie. Dzis sie o tym dowiedzialem.
Hrabina dawno raczyla przyjechac?
A ja przybylem za interesami i przywiozlem ze soba moje dziewczeta.
Powiadaja Siemionowa gra zdumiewajaco.
Oto i on, Kuragin!
Nie moge juz u panstwa bywac, ale czyzbym juz pani nie mial zobaczyc?
Kocham pania do szalenstwa!
Czyz nie?
Natalie!
Jedno slowo, tylko jedno, na milosc boska!
Jedno slowo!
Panienko. Jakis czlowiek kazal mi to oddac.
Wczoraj wieczorem rozstrzygnal sie moj los:
byc przez Pania kochanym lub umrzec. Nie mam innego wyjscia.
Rzuc to wszystko, poki jeszcze czas.
Przestan gadac glupstwa.
Gdybys wiedzial...
Mowie serio. To cos sobie zamyslil, to nie przelewki.
No, znow mnie draznisz? Idz do diabla!
Pomagalem ci, ale musze rzec prawde:
Sprawa jest niebezpieczna i, jesli sie zastanowic - glupia.
Dajmy na to, wywieziesz ja, dobrze. Czy na tym koniec?
Wyjdzie na jaw, zes zonaty. Dojdzie do sprawy kryminalnej!
Ach! Glupstwa, glupstwa! Przeciem ci tlumaczyl.
Skoro malzenstwo bedzie niewazne, to znaczy, ze nie odpowiadam;
A jesli wazne, to wszystko jedno: za granica nikt tego nie bedzie wiedzial.
Wszak prawda? I nie gadaj, nie gadaj!
- Tylko zycie sobie zawiazesz... - Idz do diabla!
Sam diabel wie, co to jest. No? Zobacz jak bije!
Jaka nozka, moj drogi, jakie spojrzenie! Bogini!
- No, a jak wyjda pieniadze, co wtedy?
To juz nie wiem co... Ale po co gadac glupstwa!
Soniu, juz dluzej nie moge.
Wiedz, kochamy sie wzajemnie! Soniu, najdrozsza, on pisze...Soniu...
A Bolkonski?
Gdybys mogla wiedziec, jaka jestem szczesliwa!
Wiec jakze, zrywasz z ksieciem Andrzejem?
Ach, ty nic nie rozumiesz, nie mow glupstw, sluchaj.
A wiec ja do tego nie dopuszcze, opowiem o tym.
Jesli powiesz, bedziesz moim wrogiem. Chcesz mojego nieszczescia.
Pamietaj, ze do takich spraw nie mozna sie wtracac. Ja ci sie zwierzylam...
Dlaczego po prostu nie stara sie o ciebie?
Przecie ksiaze Andrzej dal ci calkowita swobode.
Soniu, nie wolno o nim watpic, nie wolno, czy ty rozumiesz?
- Ale jesli to czlowiek nieszlachetny? - Alez ja nie moge bez niego zyc!
Nataszo, ja ciebie nie rozumiem. Zapominasz o ojcu, o Nicolas!
Nikogo nie potrzebuje, nikogo procz niego nie kocham!
Soniu, wyjdz, nie chce sie z toba klocic, wyjdz: widzisz jak sie mecze!
No, towarzysze, przyjaciele... mlodosci mej, zegnajcie!
A teraz, kiedyz sie znow spotkamy? Jade za granice!
- Jedziemy! - A gdzie futro?
Hej, Ignatka! Idz na gore i popros o futro , o salope sobolowa.
Wyskoczy przecie na pol zywa, jak stala w mieszkaniu, troche tylko zmarudzisz,
a tu zaraz lzy i papa, i mama, i zziebnie od razu, i zeby z powrotem.
A ty owin od razu w szube i nies do san.
Duren, mowilem ci, ze sobole.
Coz, wcale mi nie zal, bierz.
O, tak. A potem tak, widzisz?
Jazda!
Zaraz wyjdzie.
- Prosze do pani. - Do jakiej pani?
Prosze, kazano mi przyprowadzic.
Kuragin! Wracaj! Zdrada! Wracaj!
Mario Dmitriewno, na milosc boska, prosze mnie do niej wpuscic!
Dobras ty, dobra!
W moim domu naznacza sie schadzki kochankom!
Nie ma co udawac. Sluchaj, kiedy ja mowie.
Zhanbilas sie jak dziewka ostatnia.
Ja bym ci pokazala, ale zal mi ojca.
Jego szczescie, ze mi uszedl, ale ja go znajde.
Slyszysz, co ja mowie?
Zostaw...cie...mnie..co mi... ja... umre...
Natalio!
Pragne twego dobra. A lez, no lez, jak ci sie podoba, ja cie nie tkne.
Ale twoj ojciec przyjezdza jutro: co ja mu powiem?
- No, dowie sie on, dowie twoj brat, narzeczony! - Nie mam narzeczonego, zerwalam!
Wszystko jedno. A jak oni sie dowiedza, to czy to tak zostawia?
Przeciez on, twoj ojciec, wyzwie go na pojedynek, czy to bedzie dobrze?
Ach, zostawcie mnie, czemu pani wszystkiemu przeszkodzila!
Czemu? Kto pania o to prosil?
A cozes ty chciala? No, dajmy na to, ze wywiozlby cie.
Myslisz, ze nie znalezliby go? To lajdak, hultaj, ot co!
Lepszy od was wszystkich! Gdyby pani nie przeszkodzila...
Ach, moj Boze, dlaczego! Soniu, dlaczego?
Wyjdzcie... Wy wszyscy mnie nienawidzicie, gardzicie mna!
Jestes pan nikczemnikiem i lajdakiem.
Nie wiem, co mnie wstrzymuje od satysfakcji roztrzaskania ci glowy tym oto.
- Obiecales pan ozenic sie z nia? - Ja, Ja, ja nie wiem.
Zreszta nigdy nie obiecywalem, dlatego ze...
Masz pan listy od niej?
Nic ci nie zrobie, niech sie pan nie boi.
Listy to raz. Po drugie, jutro musi pan opuscic Moskwe.
Po trzecie, nie wolno panu nikomu mowic ani slowa o tym, co bylo miedzy toba a hrabianka.
Wiem, nie moge panu tego zabronic,
ale jesli masz choc cien sumienia...
Zabawiaj sie z kobietami pokroju mojej malzonki, do nich masz prawo,
one wiedza, czego pan od nich chcesz.
Uzbrojone sa przeciwko tobie takim samym doswiadczeniem rozwiazlosci,
ale obiecac dziewczynie, ze ja poslubisz...
oszukac...wykradac...
Jakze mozesz pan nie rozumiec, ze to jest rownie nikczemne,
jak pobicie starca lub dziecka!
Nie wiem o tym i nie chce wiedziec.
Ales pan mi powiedzial slowa takie: nikczemnosc i tak dalej,
a ja jako czlowiek honoru nikomu na to nie pozwole.
Choc to bylo w cztery oczy, jednak nie moge...
Zadasz pan satysfakcji?
Przynajmniej mozesz pan cofnac swe slowa.
Jesli chcesz, abym spelnil panskie zyczenie. No?
Alez cofam, cofam i prosze pana o wybaczenie.
I jesli panu potrzeba, dam pieniedzy na droge.
Och, podly rodzie bez serca!
Oto jej listy i miniatura. Oddaj to hrabiance, jesli sie z nia zobaczysz.
Jest bardzo chora.
To jeszcze jest tutaj? A ksiaze Kuragin?
Dawno juz wyjechal. Byla prawie umierajaca...
Bardzo ubolewam z powodu jej choroby.
Ale pan Kuragin nie zaszczycil swa reka hrabianki Rostow?
Nie mogl sie ozenic, bo juz jest zonaty.
A gdziez panski szwagier znajduje sie obecnie, jesli wolno pytac?
Wyjechal do Peters... Nie wiem zreszta.
Powiedz ode mnie hrabiance Rostow, ze byla i jest absolutnie wolna,
i ze zycze jej wszystkiego najlepszego.
Czy pamietasz nasz spor w Petersburgu...
Mowilem, ze kobiecie upadlej nalezy przebaczyc,
ale nie mowilem, ze ja moge przebaczyc.
Czy mozna to porownywac?...
Znow prosic o jej reke, byc wspanialomyslnym i temu podobne?
Ale ja nie umiem kroczyc sladami tego pana.
Jesli chcesz byc moim przyjacielem, nie mow ze mna nigdy o tej...
o tym wszystkim.
No, zegnaj.
Piotrze Kirilyczu, ksiaze Bolkonski byl panskim przyjacielem.
Mowil mi wowczas, zeby sie zwrocic do pana.
On jest obecnie tutaj...
Prosze mu powiedziec...
zeby mi przebaczyl.
- Tak, powiem mu, ale... - Nie, wiem, ze wszystko skonczone.
Dreczy mnie tylko krzywda, ktora mu wyrzadzilam.
Powiedz mu pan jedynie, ze prosze, zeby mi przebaczyl za wszystko.
Powiem mu, jeszcze raz wszystko mu powiem.
Ale chcialbym wiedziec...
Chcialbym wiedziec, czy pani kochala...
Czy pani kochala tego zlego czlowieka.
Prosze nie nazywac go zlym. A ja nic, nic nie wiem.
Juz nie mowmy o tym, droga przyjaciolko.
Powiem mu wszystko, prosze tylko o jedno, prosze mnie uwazac za przyjaciela.
A jesli ci trzeba pomocy i rady,
czy po prostu bedziesz pragnela otworzyc przed kims serce,
prosze o mnie wspomniec.
Bede szczesliwy, jesli bede mogl...
Prosze ze mna nie mowic. Nie jestem tego warta!
Niech pani przestanie, cale zycie jeszcze przed pania.
Nie! Dla mnie wszystko przepadlo!
Wszystko przepadlo?
Gdybym nie byl tym, kim jestem,
ale najpiekniejszym, najrozumniejszym, i najlepszym czlowiekiem na swiecie
i gdybym byl wolny,
to w tej chwili na kolanach prosilbym o pani reke i milosc.
Wydawalo sie mu, ze ta gwiazda
calkiem odpowiada temu co sie dzialo w jego duszy,
rozkwitlej do nowego zycia.
12 czerwca sily Europy Zachodniej przekroczyly granice Rosji,
i zaczela sie wojna,
wydarzenie sprzeczne z rozsadkiem czlowieka
i jego natura.
KONIEC CZESCI DRUGIEJ